Twitter, de blauwe boze vogel

Er was eens, lang lang geleden een online platform waar je gezellig met elkaar van gedachten kon wisselen over van alles. Mensen gingen er met respect met elkaar om en in leuke discussies kon je er een hoop van elkaar leren. 


Dat online platform heet Twitter en bestaat nog steeds. Helaas is het inmiddels veranderd in het afvoerputje van het internet. Respect en begrip voor elkaar is er verdwenen, woede en haat hebben de plaats hiervan ingenomen. Hoe grover en haatdragender, hoe beter. Geef je mening over een gevoelig onderwerp als klimaat, dierenleed of rascisme en je kunt er vergif op innemen dat half achterlijk Twitter je verbaal af komt maken. Plaats vooral geen foto van jezelf in de profiel, want deze wordt gekopiëerd en gedeeld met de nodige beledigingen erbij. Ook je bio is niet veilig want ook dat moet gedeeld en belachelijk gemaakt worden.


Extreem rechts krijgt steeds meer voet aan de grond. Nepnieuws vliegt je om de oren als herfstblaadjes tijdens een najaarsstorm. Politici van links, rechts en midden gaan elkaar verbaal te lijf en lijken online harder te werken dan op de plek waar ze echt iets kunnen betekenen voor ons land. En afgelopen week werd Twitter overgenomen door een meneer met veel centjes die nog meer invloed wil hebben op wat ik te lezen krijg. Mensen die mij en anderen beledigen, bedreigen en belachelijk maken mag ik een maand blokkeren en daarna vind meneer Musk dat ze mijn profiel weer moeten kunnen zien en moeten kunnen reageren op wat ik schrijf.


Ik heb wel eens het "advies" gekregen van mensen om dan  maar wat minder op social media te zitten, of wat minder mijn mening te uiten. Het online vooral alleen maar te hebben over leuke dingen en de wereldproblemen vooral niet te benoemen. 


Ik weiger dat. Mijn hele leven heb ik gedaan wat anderen van mij verwachtten, altijd was ik maar het stille meisje en vrouwtje dat vooral haar mening niet gaf voor de lieve vrede. Maar er speelt teveel in de wereld waar aandacht voor nodig. Ik kan, maar ik wíl mijn mond daar niet over houden. Ik weiger me de mond te laten snoeren door mensen die alleen maar met haat, woede en respectloosheid kunnen reageren en ik doe dat dus ook niet.


Klimaat, dierenleed, rascisme, het neemt hand over hand toe. In onze maatschappij, in ons lanf, over de hele wereld. Door mijn ogen ervoor te sluiten en mijn mond erover te houden zeg ik eigenlijk dat het goed is. Dat je mensen mag discrimineren, dat je dieren mag laten lijden zodat jij een stukje vlees kan eten, dat we de wereld naar de kloten mogen helpen. Het is niet goed waar we mee bezig zijn. Ik sta daar niet achter en trek dus mijn bek open. Tot vervelens aan toe.


Alleen trek ik wel een lijn. Ik accepteer geen respectloosheid. Ik weiger het normaal te vinden om elkaar woedend en respectloos te benaderen. Ik trek een lijn bij de overname van Twitter door meneer Musk. Meneer Musk mag de blauwe boze vogel inzetten voor dat wat hij goed vind, maar ik werk niet meer mee aan een verdienmodel dat draait op haat, woede en respecloosheid. Vandaag zet in na bijna 13 jaar mijn account stop en ga verder op een plek waar mensen op een normale en respectvolle manier met elkaar praten en discussieren.





door Sonja 24 maart 2025
Er zit een monster onder mijn bed. Je denkt zeker dat ik niet helemaal lekker in mijn bovenkamer ben he? Dat ik een snuifie teveel gehad heb, of een stuk in mijn kraag. Maar ik ben zo nuchter als een babybadje en mijn psycholoog heeft me laten gaan. Ik ben bij mijn volle verstand. Er. Zit. Een. Monster. Onder. Mijn. Bed. Ik zeg het je.
door Sonja 12 maart 2025
Dagelijks schrijven, het valt niet altijd mee. Ik probeer het wel maar ik heb niet altijd inspiratie. Maar daar heb ik een oplossing voor, namelijk schrijf prompts. Een zeer beknopte opdracht waar ik dan mee aan de slag mag. Vandaag was de opdracht om een afbeelding te beschrijven aan de hand van mijn zintuigen. Loop je met me mee?
door Sonja 1 maart 2025
Op een doodgewone vrijdagmiddag tegen etenstijd komt er bij Ada een herinnering op die aan de ene kant mooi is, maar aan de andere kant ook heel naar. In een oogwenk zie ik Ada veranderen in een jong meisje dat tijdens de tweede wereldoorlog zoveel leed heeft moeten doorstaan, om haar na ons gesprek weer terug te zien komen in het hier en nu, met een glimlach op haar gezicht.
door Sonja 19 februari 2025
Zorgen voor iemand die komt te overlijden terwijl je eigen moeder net twee maanden geleden overleden is, het is geen gemakkelijke opgave. Ik had flashbacks naar de laatste momenten van mijn moedertje en moest steeds denken aan de slechte zorg die zij heeft gekregen. Toch lukte het me om die nare ervaring om te zetten in iets positiefs, mam zou trots op me zijn.
door Sonja 12 februari 2025
Lientje leerde Lotje lopen langs de Lange Lindenlaan. Maar toen Lotje niet wou lopen liet Lientje Lotje staan. Naar het waarom konden we lange tijd alleen maar raden. Ik zocht Lientje en Lotje op en bezocht samen met deze twee jonge dames de Lange Lindenlaan die zij eens samen op en neer liepen en kwam achter de reden waarom Lotje niet wilde lopen.
A woman in a white dress is standing in a hallway.
door Sonja 1 februari 2025
Saskia en Serge zongen al eens dat het de kleine dingen zijn die het doen. En ze hebben groot gelijk. Tijdens mijn laatste avonddienst beleefde ik weer een paar hartverwarmende momenten die ik graag met jullie deel. Kleine dingetjes die aan je voorbij gaan als je er niet bij stil staat dat kleine dingen soms heel veel kunnen betekenen.
Een lachende vrouw met bril houdt een karamel zeezout chocoladetaart vast
door Sonja 28 januari 2025
Ik maakte deze taart al eens eerder, maar zoals met zoveel recepten verdween deze ook steeds meer naar onder op de stapel. Mijn meiden zijn gek op taart, en deze week was er een goede gelegenheid om deze overheerlijke karamel zeezout chocoladetaart voor ze te maken. Ik paste het recept iets aan, en nu is hij nóg lekkerder!
door Sonja 22 januari 2025
Wanneer Ada voor de tweede avond op rij begint te mopperen en op die een negatieven sfeer in de huiskamer schept, besluit ik dat negeren in dit geval niet de oplossing is. Dit was mopperen waar meer achter zat en dus had ik aandacht voor een dame bij wie even niks goed, en alles stom was.
door Sonja 18 januari 2025
Nee, rouw is niet raar. Rouwen ook niet. Rouw is wel een raar íets, vind ik. Mijn rouw begon niet pas toen mijn moeder er niet meer was, mijn rouw begon als anticiperende rouw en werd rouw toen mijn moeder er niet meer was. Ik had geen flauw idee hoeveel soorten pijn en verdriet er bij rouw komen kijken. Het is niet simpelweg verdrietig zijn, het is veel meer dan dat.
door Sonja 9 januari 2025
Nog niet eerder schreef ik iets dat zo persoonlijk was als dit verhaal. Warme en persoonsgerichte zorg is niet altijd vanzelfsprekend, zelfs niet wanneer iemand stervende is. Terwijl mijn moeder aan het sterven was moest ik de moeilijke beslissing nemen om uit mijn rol van dochter, en in de rol van verzorgende te stappen om dan zelf maar die warme zorg te bieden.
door Sonja 6 november 2024
Waar ik al bang voor was werd vanmorgen werkelijkheid, Amerika heeft wederom gekozen voor iemand die met mooie praatjes weer genoeg Amerikanen wijs heeft weten te maken dat hij echt het beste voor heeft met zijn land, en zelfs met de wereld. Onze wereld is weer een stukje onveiliger geworden.
door Sonja 5 november 2024
Wanneer Diamante van Zucchero door de boxen klinkt, zie ik het gebeuren. Tranen wellen op in haar ogen en wanneer ik vraag waarom ze huilt sluit ze haar ogen waardoor opgewelde tranen gedwongen worden om de ruimte op te zoeken en over Gea’s wangen naar beneden rollen. “Mijn vader en moeder” komt er voorzichtig uit. “Waar zijn mijn vader en moeder? Ik zie ze nooit meer.”
Show More
Share by: