Bloemkoolsoep met portobello

Afgelopen week wilde mijn dochter wel weer eens bloemkool eten. Vroeger kocht ik dit altijd uit de diepvries, we zijn namelijk maar met z’n tweeën en de bloemkool uit zo’n pakje kan je zo mooi doseren zodat je nooit teveel hebt. Maar ja, tegenwoordig denk ik bij alles wat ik koop twee keer na of het de beste keuze is en dus koos ik dit keer voor een bloemkool van de versafdeling (want daar zit geen verpakking omheen die uiteindelijk toch weer weggegooid wordt) Ik was alleen éven vergeten hoeveel keer je daar bloemkool van kan eten met twee personen. 


We hadden dus teveel. Veel teveel. En weggooien, dat doe ik liever niet! Het kost namelijk genoeg om die bloemkool te kunnen produceren en het zou zonde zijn om al die energie gewoon maar in de vuilnisbak te kieperen. Dus kieperde ik het in een bewaarbak zodat ik het in het weekend kon eten en mijn vriend en dochter iets konden eten met vlees. Maar eigenlijk had ik helemaal geen zin om weer bloemkool te eten en dus besloot ik er maar een soepje van te maken, en die pakte goed uit. De basis was een recept van internet, maar in dat recept staat gevogeltefond en dat eet ik niet. Dus paste ik het recept hier en daar wat aan en gaf er mijn eigen draai aan. 



Bloemkoolsoep met portobello


300gr. Bloemkool

200ml Sojaroom

400ml Water

1,5 Kruidenbouilonblokje (Zonnatura)

2 Portobello’s, in repen gesneden

1 el. Verse bieslook

1 el. Truffelolie

Klein scheutje olijfolie

Naar smaak Jonnie Boer Curry Madras kruiden


Maak kruidenbouillon met 400ml. water en 1,5 Zonnatura bouillonblokje. Doe hier de kookroom en de bloemkool bij en kook dit tot de bloemkool zacht genoeg is naar jouw smaak. Pureer vervolgens het geheel en breng het op smaak met zout, peper en curry madras. 

Vlak voor het opdienen de in repen gesneden portobello’s even bakken in een scheutje olijfolie. Zodra de portobello’s goed zijn de soep in een kom schenken, hier wat bieslook en truffelolie over verdelen en de portobello’s er op leggen. Eet smakelijk!


door Sonja 24 maart 2025
Er zit een monster onder mijn bed. Je denkt zeker dat ik niet helemaal lekker in mijn bovenkamer ben he? Dat ik een snuifie teveel gehad heb, of een stuk in mijn kraag. Maar ik ben zo nuchter als een babybadje en mijn psycholoog heeft me laten gaan. Ik ben bij mijn volle verstand. Er. Zit. Een. Monster. Onder. Mijn. Bed. Ik zeg het je.
door Sonja 12 maart 2025
Dagelijks schrijven, het valt niet altijd mee. Ik probeer het wel maar ik heb niet altijd inspiratie. Maar daar heb ik een oplossing voor, namelijk schrijf prompts. Een zeer beknopte opdracht waar ik dan mee aan de slag mag. Vandaag was de opdracht om een afbeelding te beschrijven aan de hand van mijn zintuigen. Loop je met me mee?
door Sonja 1 maart 2025
Op een doodgewone vrijdagmiddag tegen etenstijd komt er bij Ada een herinnering op die aan de ene kant mooi is, maar aan de andere kant ook heel naar. In een oogwenk zie ik Ada veranderen in een jong meisje dat tijdens de tweede wereldoorlog zoveel leed heeft moeten doorstaan, om haar na ons gesprek weer terug te zien komen in het hier en nu, met een glimlach op haar gezicht.
door Sonja 19 februari 2025
Zorgen voor iemand die komt te overlijden terwijl je eigen moeder net twee maanden geleden overleden is, het is geen gemakkelijke opgave. Ik had flashbacks naar de laatste momenten van mijn moedertje en moest steeds denken aan de slechte zorg die zij heeft gekregen. Toch lukte het me om die nare ervaring om te zetten in iets positiefs, mam zou trots op me zijn.
door Sonja 12 februari 2025
Lientje leerde Lotje lopen langs de Lange Lindenlaan. Maar toen Lotje niet wou lopen liet Lientje Lotje staan. Naar het waarom konden we lange tijd alleen maar raden. Ik zocht Lientje en Lotje op en bezocht samen met deze twee jonge dames de Lange Lindenlaan die zij eens samen op en neer liepen en kwam achter de reden waarom Lotje niet wilde lopen.
A woman in a white dress is standing in a hallway.
door Sonja 1 februari 2025
Saskia en Serge zongen al eens dat het de kleine dingen zijn die het doen. En ze hebben groot gelijk. Tijdens mijn laatste avonddienst beleefde ik weer een paar hartverwarmende momenten die ik graag met jullie deel. Kleine dingetjes die aan je voorbij gaan als je er niet bij stil staat dat kleine dingen soms heel veel kunnen betekenen.
Een lachende vrouw met bril houdt een karamel zeezout chocoladetaart vast
door Sonja 28 januari 2025
Ik maakte deze taart al eens eerder, maar zoals met zoveel recepten verdween deze ook steeds meer naar onder op de stapel. Mijn meiden zijn gek op taart, en deze week was er een goede gelegenheid om deze overheerlijke karamel zeezout chocoladetaart voor ze te maken. Ik paste het recept iets aan, en nu is hij nóg lekkerder!
door Sonja 22 januari 2025
Wanneer Ada voor de tweede avond op rij begint te mopperen en op die een negatieven sfeer in de huiskamer schept, besluit ik dat negeren in dit geval niet de oplossing is. Dit was mopperen waar meer achter zat en dus had ik aandacht voor een dame bij wie even niks goed, en alles stom was.
door Sonja 18 januari 2025
Nee, rouw is niet raar. Rouwen ook niet. Rouw is wel een raar íets, vind ik. Mijn rouw begon niet pas toen mijn moeder er niet meer was, mijn rouw begon als anticiperende rouw en werd rouw toen mijn moeder er niet meer was. Ik had geen flauw idee hoeveel soorten pijn en verdriet er bij rouw komen kijken. Het is niet simpelweg verdrietig zijn, het is veel meer dan dat.
door Sonja 9 januari 2025
Nog niet eerder schreef ik iets dat zo persoonlijk was als dit verhaal. Warme en persoonsgerichte zorg is niet altijd vanzelfsprekend, zelfs niet wanneer iemand stervende is. Terwijl mijn moeder aan het sterven was moest ik de moeilijke beslissing nemen om uit mijn rol van dochter, en in de rol van verzorgende te stappen om dan zelf maar die warme zorg te bieden.
door Sonja 6 november 2024
Waar ik al bang voor was werd vanmorgen werkelijkheid, Amerika heeft wederom gekozen voor iemand die met mooie praatjes weer genoeg Amerikanen wijs heeft weten te maken dat hij echt het beste voor heeft met zijn land, en zelfs met de wereld. Onze wereld is weer een stukje onveiliger geworden.
door Sonja 5 november 2024
Wanneer Diamante van Zucchero door de boxen klinkt, zie ik het gebeuren. Tranen wellen op in haar ogen en wanneer ik vraag waarom ze huilt sluit ze haar ogen waardoor opgewelde tranen gedwongen worden om de ruimte op te zoeken en over Gea’s wangen naar beneden rollen. “Mijn vader en moeder” komt er voorzichtig uit. “Waar zijn mijn vader en moeder? Ik zie ze nooit meer.”
Show More
Share by: