Vroeger vond ik boeken helemaal niks, nu kan ik niet meer zonder

Jullie hebben waarschijnlijk wel al in de gaten dat ik een echte boekenwurm ben. Ik verslind boeken, een dag niet gelezen is een dag niet geleefd. Echt, ik kan met niet meer voorstellen dat er een tijd was dat ik boeken verafschuwde. Op de MAVO moést ik met mijn neus in de boeken, zonder boekenlijst geen examen. Op die boekenlijst stonden ook nog eens doodsaaie boeken, zelf kiezen was er niet echt bij. Kortom, ik had een broertje dood aan alles dat ik boeken stond. Tot ik een jaar of 18-19 was. Mijn pap was toen lid van de ECI boekenclub en kreeg om de zoveel tijd 2 boeken toegestuurd (die hij dan vervolgens nooit las) Uit nieuwsgierigheid heb ik eens een van die boeken gepakt en ben gewoon begonnen aan het verhaal. Geen idee waarom want het was in mijn ogen nog steeds niet leuk. Maar ik las. En ik vond het leuk. En daar is mijn liefhebberij voor boeken begonnen. 

5 Redenen waarom lezen leuk is!

1. Het zorgt dat ik mijn hoofd leeg kan maken van de dingen waar ik me druk om maak. Het is al beter dan een paar jaar geleden, maar nog steeds maak ik me te vaak te druk om dingen waar ik vaak niet eens iets aan kan veranderen. Een boek zorgt er voor dat ik even uit mijn eigen hoofd kan stappen, mijn eigen gepieker even opzij kan leggen, en in het leven van een ander kan stappen. Als ik de tijd heb om lekker lang in mijn boek te duiken zorgt het er zelfs voor dat ik er door kan ontspannen.


2. Het is leerzaam. Soms kies ik heel bewust een onderwerp waar ik over wil leren, zo heb ik de afgelopen jaren behoorlijk wat boeken gelezen over ADHD en autisme. Maar ook over klimaatverandering, of weerverschijnselen lees ik. Ook uit een roman of een thriller leer ik soms dingen. De historische romans van Simone van der Vlugt hebben mij bijvoorbeeld een hoop over de Nederlandse geschiedenis geleerd. Rode sneeuw in december zorgde er voor dat ik interesse kreeg in de 80 jarige oorlog waar ik vervolgens weer een hoop over heb gelezen. 


3. Het zorgt er voor dat ik zelf beter ga schrijven. Niet dat ik mezelf nou meteen de hemel in wil prijzen, maar ik denk dat ik best aardig schrijf. Ik weet zeker dat ik, wanneer ik minder zou hebben gelezen, ik ook minder in staat zou zijn geweest om op een manier te schrijven die anderen aanspreekt om mijn schrijfsels te gaan lezen. Bijkomend voordeel is dat ik ook door te schrijven mijn hoofd leeg kan maken. Op een of andere manier kan ik me met geschreven woorden beter uitdrukken dan wanneer ik iets uit moet spreken.


4. Een goed boek is voor mij gelijk aan een bioscoop bezoek. Alleen duurt mijn “film” langer waardoor ik ook nog eens langer kan genieten. Ik ben wat ze noemen “hooggevoelig”, deze benaming vind ik echt vreselijk, maar toch is het wat ik ben. Die gevoeligheid zorgt er voor dat een bioscoopbezoek me meer energie kost dan iemand die niet zo gevoelig is. Wanneer ik een boek lees zie ik voor me wat er gebeurt, als in een film. Alleen dat zit ik lekker thuis zonder al die mensen om me heen die zitten te ritselen met zakken chips, met een rietje hun frisdrank opslurpen en al die andere aanslagen op mijn zintuigen. Wat niet wil zeggen dat ik nooit naar de bios ga trouwens, want ik kan daar evengoed wel van genieten.


5. Het is gewoon leuk, ten minste, dat vind ik. Jij gaat misschien liever lekker op je vrije dag de hort op, ik kruip het liefst gewoon lekker in een boek. Maakt niet uit in welk jaargetijde, voor ieder seizoen heb ik zo mijn favoriete manier. Als je leest “kom je nog eens ergens” Ik heb in mijn boeken de hele wereld afgereisd, terwijl ik me dat in het echte leven niet zou kunnen permitteren (en vanwege het klimaat ook niet meer zou willen, in het echt vind ik eens in de zoveel jaar een verre reis meer dan genoeg)


Maar nu ben ik dus wel benieuwd waarom jij eigenlijk leest, vertel!

door Sonja 24 maart 2025
Er zit een monster onder mijn bed. Je denkt zeker dat ik niet helemaal lekker in mijn bovenkamer ben he? Dat ik een snuifie teveel gehad heb, of een stuk in mijn kraag. Maar ik ben zo nuchter als een babybadje en mijn psycholoog heeft me laten gaan. Ik ben bij mijn volle verstand. Er. Zit. Een. Monster. Onder. Mijn. Bed. Ik zeg het je.
door Sonja 12 maart 2025
Dagelijks schrijven, het valt niet altijd mee. Ik probeer het wel maar ik heb niet altijd inspiratie. Maar daar heb ik een oplossing voor, namelijk schrijf prompts. Een zeer beknopte opdracht waar ik dan mee aan de slag mag. Vandaag was de opdracht om een afbeelding te beschrijven aan de hand van mijn zintuigen. Loop je met me mee?
door Sonja 1 maart 2025
Op een doodgewone vrijdagmiddag tegen etenstijd komt er bij Ada een herinnering op die aan de ene kant mooi is, maar aan de andere kant ook heel naar. In een oogwenk zie ik Ada veranderen in een jong meisje dat tijdens de tweede wereldoorlog zoveel leed heeft moeten doorstaan, om haar na ons gesprek weer terug te zien komen in het hier en nu, met een glimlach op haar gezicht.
door Sonja 19 februari 2025
Zorgen voor iemand die komt te overlijden terwijl je eigen moeder net twee maanden geleden overleden is, het is geen gemakkelijke opgave. Ik had flashbacks naar de laatste momenten van mijn moedertje en moest steeds denken aan de slechte zorg die zij heeft gekregen. Toch lukte het me om die nare ervaring om te zetten in iets positiefs, mam zou trots op me zijn.
door Sonja 12 februari 2025
Lientje leerde Lotje lopen langs de Lange Lindenlaan. Maar toen Lotje niet wou lopen liet Lientje Lotje staan. Naar het waarom konden we lange tijd alleen maar raden. Ik zocht Lientje en Lotje op en bezocht samen met deze twee jonge dames de Lange Lindenlaan die zij eens samen op en neer liepen en kwam achter de reden waarom Lotje niet wilde lopen.
A woman in a white dress is standing in a hallway.
door Sonja 1 februari 2025
Saskia en Serge zongen al eens dat het de kleine dingen zijn die het doen. En ze hebben groot gelijk. Tijdens mijn laatste avonddienst beleefde ik weer een paar hartverwarmende momenten die ik graag met jullie deel. Kleine dingetjes die aan je voorbij gaan als je er niet bij stil staat dat kleine dingen soms heel veel kunnen betekenen.
Een lachende vrouw met bril houdt een karamel zeezout chocoladetaart vast
door Sonja 28 januari 2025
Ik maakte deze taart al eens eerder, maar zoals met zoveel recepten verdween deze ook steeds meer naar onder op de stapel. Mijn meiden zijn gek op taart, en deze week was er een goede gelegenheid om deze overheerlijke karamel zeezout chocoladetaart voor ze te maken. Ik paste het recept iets aan, en nu is hij nóg lekkerder!
door Sonja 22 januari 2025
Wanneer Ada voor de tweede avond op rij begint te mopperen en op die een negatieven sfeer in de huiskamer schept, besluit ik dat negeren in dit geval niet de oplossing is. Dit was mopperen waar meer achter zat en dus had ik aandacht voor een dame bij wie even niks goed, en alles stom was.
door Sonja 18 januari 2025
Nee, rouw is niet raar. Rouwen ook niet. Rouw is wel een raar íets, vind ik. Mijn rouw begon niet pas toen mijn moeder er niet meer was, mijn rouw begon als anticiperende rouw en werd rouw toen mijn moeder er niet meer was. Ik had geen flauw idee hoeveel soorten pijn en verdriet er bij rouw komen kijken. Het is niet simpelweg verdrietig zijn, het is veel meer dan dat.
door Sonja 9 januari 2025
Nog niet eerder schreef ik iets dat zo persoonlijk was als dit verhaal. Warme en persoonsgerichte zorg is niet altijd vanzelfsprekend, zelfs niet wanneer iemand stervende is. Terwijl mijn moeder aan het sterven was moest ik de moeilijke beslissing nemen om uit mijn rol van dochter, en in de rol van verzorgende te stappen om dan zelf maar die warme zorg te bieden.
door Sonja 6 november 2024
Waar ik al bang voor was werd vanmorgen werkelijkheid, Amerika heeft wederom gekozen voor iemand die met mooie praatjes weer genoeg Amerikanen wijs heeft weten te maken dat hij echt het beste voor heeft met zijn land, en zelfs met de wereld. Onze wereld is weer een stukje onveiliger geworden.
door Sonja 5 november 2024
Wanneer Diamante van Zucchero door de boxen klinkt, zie ik het gebeuren. Tranen wellen op in haar ogen en wanneer ik vraag waarom ze huilt sluit ze haar ogen waardoor opgewelde tranen gedwongen worden om de ruimte op te zoeken en over Gea’s wangen naar beneden rollen. “Mijn vader en moeder” komt er voorzichtig uit. “Waar zijn mijn vader en moeder? Ik zie ze nooit meer.”
Show More
Share by: