De wereld is gek aan het worden


Ik vind de wereld soms een beetje eng. Of eigenlijk gewoon doodeng. Wordt er niet iemand overhoop geschoten om een horloge, dan wordt er wel een drillrapper neergestoken met ik weet niet hoeveel mensen er omheen. Corona, natuurrampen, kamerleden die moeten stemmen en gewoon maar weglopen, presidenten uit verre landen die gewoon maar doen waar ze zin in hebben en hun bevolking in gevaar brengen, presidenten die zijn tegenstanders laat martelen als ze tegen hem zijn.  Ik weet niet zo goed wat ik er allemaal van moet denken.


Soms heb ik echt het idee alsof ik in een postapocalyptisch verhaal zit. Iederen doet wat nodig is om zelf te overleven en is niet meer in staat om in groepsbelang te denken.


Ik lees in het nieuws het advies om bewust om te gaan met kraanwater, want in verband met de extreme hitte én het feit dat mensen niet op vakantie gaan ligt het waterverbruik vele malen hoger dan andere jaren. Als ik dan zie dat iemand tegenover mijn huis een kwartier lang zijn 2 plantenbakjes op het balkon water staat te geven waarbij het merendeel gewoon onder hem op straat terecht komt, dan denk ik iedere keer maar 1 ding. Waarom? Waarom zou je zoveel water verspillen terwijl en een watertekort dreigt. 

Het advies is om nu even geen zwembaden aan te schaffen (en dus ook niet te vullen) Vervolgens kom ik artikel na artikel tegen waarin geschreven wordt dat de zwembaden in (web)winkels niet aan te slepen zijn. Ik kan tijdens het lezen maar 1 ding denken. Waarom? Waarom zou je in godsnaam zo vreselijk veel water gebruiken op het moment dat het eigenlijk niet verantwoord is? Ik ben bang dat ik het antwoord van sommige mensen wel in kan vullen. “We hebben het recht om” Het lijkt soms wel of mensen alleen nog maar gebruik willen maken van hun rechten, en niet na willen denken over de verantwoordelijkheid die daar bij komt kijken.


* Scheveningen. Met ik weet niet hoeveel mensen als getuigen wordt er deze week iemand uit een zogenoemde “Drillrap” wereld vermoord. 


* Amsterdam. Met ik weet niet hoeveel mensen eromheen wordt er op klaarlichte dag een jongeman die iemand ergens op aanspreekt in koelen bloede vermoord.


* Rotterdam. Een 16 jarig meisje steekt een 15 meisje dood. 


* Apeldoorn. 2 steekpartijen in een week.


* Wit-Rusland: Demonstranten tegen de “herkozen”president worden opgepakt en zwaar mishandeld.


* Amerika: De zittende president lijkt er alles voor over te hebben om “zijn” bevolking te laten doen wat hij wil. Zelfs als hij daarmee de wet overtreedt. Gelukkig kan hij in dat geval nog teruggefloten worden, maar ik vertrouw de man voor geen cent.


Er is zoveel aan de hand in de wereld dat ik het niet meer kan overzien. Ik kan de gevolgen van wat er nu speelt niet inschatten. Maar ik heb wel het gevoel dat het niet goed gaat in de wereld. Ook in ons eigen land. De wereld is stuk. Mensen worden gek. De hoeveelheid mensen die voor zichzelf leeft en niet aan een ander wil denken lijkt wel steeds groter te worden. 


Anderhalve meter afstand houden van een ander lijkt voor sommige mensen een onoverkomelijk probleem. “Ik doe er niet meer aan mee en ik ben er klaar mee” is een veel gehoorde uitspraak. Mensen lijken zich niet te beseffen dat die instelling voor een ander hele grote gevolgen kan hebben. 


In de ogen van sommige mensen zal dat wat ik hier nu omschrijf allemaal wel meevallen. Ik hoop dat het waar is, ik hoop oprecht dat ik me aanstel en wat ik om me heen zie gebeuren een enge droom is. 


Maak me alsjeblieft snel wakker!

door Sonja 24 maart 2025
Er zit een monster onder mijn bed. Je denkt zeker dat ik niet helemaal lekker in mijn bovenkamer ben he? Dat ik een snuifie teveel gehad heb, of een stuk in mijn kraag. Maar ik ben zo nuchter als een babybadje en mijn psycholoog heeft me laten gaan. Ik ben bij mijn volle verstand. Er. Zit. Een. Monster. Onder. Mijn. Bed. Ik zeg het je.
door Sonja 12 maart 2025
Dagelijks schrijven, het valt niet altijd mee. Ik probeer het wel maar ik heb niet altijd inspiratie. Maar daar heb ik een oplossing voor, namelijk schrijf prompts. Een zeer beknopte opdracht waar ik dan mee aan de slag mag. Vandaag was de opdracht om een afbeelding te beschrijven aan de hand van mijn zintuigen. Loop je met me mee?
door Sonja 1 maart 2025
Op een doodgewone vrijdagmiddag tegen etenstijd komt er bij Ada een herinnering op die aan de ene kant mooi is, maar aan de andere kant ook heel naar. In een oogwenk zie ik Ada veranderen in een jong meisje dat tijdens de tweede wereldoorlog zoveel leed heeft moeten doorstaan, om haar na ons gesprek weer terug te zien komen in het hier en nu, met een glimlach op haar gezicht.
door Sonja 19 februari 2025
Zorgen voor iemand die komt te overlijden terwijl je eigen moeder net twee maanden geleden overleden is, het is geen gemakkelijke opgave. Ik had flashbacks naar de laatste momenten van mijn moedertje en moest steeds denken aan de slechte zorg die zij heeft gekregen. Toch lukte het me om die nare ervaring om te zetten in iets positiefs, mam zou trots op me zijn.
door Sonja 12 februari 2025
Lientje leerde Lotje lopen langs de Lange Lindenlaan. Maar toen Lotje niet wou lopen liet Lientje Lotje staan. Naar het waarom konden we lange tijd alleen maar raden. Ik zocht Lientje en Lotje op en bezocht samen met deze twee jonge dames de Lange Lindenlaan die zij eens samen op en neer liepen en kwam achter de reden waarom Lotje niet wilde lopen.
A woman in a white dress is standing in a hallway.
door Sonja 1 februari 2025
Saskia en Serge zongen al eens dat het de kleine dingen zijn die het doen. En ze hebben groot gelijk. Tijdens mijn laatste avonddienst beleefde ik weer een paar hartverwarmende momenten die ik graag met jullie deel. Kleine dingetjes die aan je voorbij gaan als je er niet bij stil staat dat kleine dingen soms heel veel kunnen betekenen.
Een lachende vrouw met bril houdt een karamel zeezout chocoladetaart vast
door Sonja 28 januari 2025
Ik maakte deze taart al eens eerder, maar zoals met zoveel recepten verdween deze ook steeds meer naar onder op de stapel. Mijn meiden zijn gek op taart, en deze week was er een goede gelegenheid om deze overheerlijke karamel zeezout chocoladetaart voor ze te maken. Ik paste het recept iets aan, en nu is hij nóg lekkerder!
door Sonja 22 januari 2025
Wanneer Ada voor de tweede avond op rij begint te mopperen en op die een negatieven sfeer in de huiskamer schept, besluit ik dat negeren in dit geval niet de oplossing is. Dit was mopperen waar meer achter zat en dus had ik aandacht voor een dame bij wie even niks goed, en alles stom was.
door Sonja 18 januari 2025
Nee, rouw is niet raar. Rouwen ook niet. Rouw is wel een raar íets, vind ik. Mijn rouw begon niet pas toen mijn moeder er niet meer was, mijn rouw begon als anticiperende rouw en werd rouw toen mijn moeder er niet meer was. Ik had geen flauw idee hoeveel soorten pijn en verdriet er bij rouw komen kijken. Het is niet simpelweg verdrietig zijn, het is veel meer dan dat.
door Sonja 9 januari 2025
Nog niet eerder schreef ik iets dat zo persoonlijk was als dit verhaal. Warme en persoonsgerichte zorg is niet altijd vanzelfsprekend, zelfs niet wanneer iemand stervende is. Terwijl mijn moeder aan het sterven was moest ik de moeilijke beslissing nemen om uit mijn rol van dochter, en in de rol van verzorgende te stappen om dan zelf maar die warme zorg te bieden.
door Sonja 6 november 2024
Waar ik al bang voor was werd vanmorgen werkelijkheid, Amerika heeft wederom gekozen voor iemand die met mooie praatjes weer genoeg Amerikanen wijs heeft weten te maken dat hij echt het beste voor heeft met zijn land, en zelfs met de wereld. Onze wereld is weer een stukje onveiliger geworden.
door Sonja 5 november 2024
Wanneer Diamante van Zucchero door de boxen klinkt, zie ik het gebeuren. Tranen wellen op in haar ogen en wanneer ik vraag waarom ze huilt sluit ze haar ogen waardoor opgewelde tranen gedwongen worden om de ruimte op te zoeken en over Gea’s wangen naar beneden rollen. “Mijn vader en moeder” komt er voorzichtig uit. “Waar zijn mijn vader en moeder? Ik zie ze nooit meer.”
Show More
Share by: