It's the most wonderful time of the year. Namelijk de tijd van appeltaart. Natuurlijk is een lekkere appelpunt altijd lekker, maar in de herfst en winter vind ik het toch altijd nét wat lekkerder. Appeltaart staat voor mij gelijk aan warmte en knusheid. De geur van een goede appeltaart roept altijd iets in me op dat ik nooit anders heb kunnen omschrijven dan knusheid.
Een bakkie drinken met mijn schoondochter vond ik een hele goede reden om weer eens de keuken in te duiken om weer eens een heerlijk warme, knusse taart te bakken. Ik paste een standaard appeltaart recept wat aan, haalde de ingredienten bij Appie om de hoek en ging aan de slag.
Afwegen, kneden, gruwelen van deeg tussen mijn vingers want mán, wat vind ik dat vies! Maar met een klein keukentje heb ik niet genoeg ruimte voor zo'n grote keukenmachine. Deeg in de koelkast, appels schillen, springvorm voorzien van bakpapier, taart in elkaar knutselen en dan de oven in. Na ruim een uur geduld hebben terwijl mijn knusse huisje zich vulde met de heerlijke geur van verse appeltaart kwam mijn overheerlijke baksel uit de oven, het resultaat overtrof al mijn verwachtingen!


