Dracul - J.D Barker en Dacre Stoker

In 1897 verscheen Bram Stoker’s verhaal over Dracula voor het eerst. Dracula, de man met puntige hoektanden die mensenbloed drinkt. Ruim 100 jaar later schrijft de achterneef van Bram, Dacre Stoker, samen met J.D Barker de voorloper op het originele verhaal over Dracula.


“Waar te beginnen? Er is zo veel te vertellen en veel te weinig tijd, maar ik weet wanneer alles is veranderd. We waren nog maar kinderen: ik zeven, Matilda acht. Het begon zo onschuldig, met een beetje afluisteren. Maar tegen het einde van die week was ik genezen, was onze dierbare Ellen verdwenen en was een heel gezin dood”


Ierland 1854. Bram Stoker is een ziekelijk kind dat niet lang meer te leven heeft door een onbekende ziekte. Ellen Crone is een jonge vrouw die is ingehuurd om voor de zieke Bram te zorgen. Terwijl Bram’s dagen geteld lijken te zijn komen er in een stadje in de buurt een paar mensen om het leven die de bevolking voor grote vraagtekens zet. Het valt Bram en zijn zus Mathilda op dat Ellen er toch wel wat vreemde gewoontes op na houdt. Ze willen haar hiermee confronteren, maar Ellen blijkt verdwenen.


Jaren later keert Mathilda terug uit Parijs waar zij een studie heeft gevolgd en vertelt Bram over de schokkende gebeurtenis aldaar, Mathilda is er van overtuigd dat zij de verdwenen Ellen in Parijs heeft gezien. Dit blijkt het begin van een nachtmerrie die maar niet wil eindigen.


“Dacre Stoker en J.D. Barker onthullen op basis van nagelaten notities van Stoker zelf de ware oorsprong van Dracula, zijn schepper en de mysterieuze vrouw die hen verbindt”


Ik weet niet zo goed wat ik van dit boek moet vinden. Spannend was het wel, interessant ook wel. Op een gegeven moment was ik ook wel geroerd door de verhaallijn van Ellen, dat was het moment dat ik wat makkelijker door het boek heen kwam. Eigenlijk ging het het hele boek wel zo. Het ene moment las ik als een malle, andere momenten moest ik mezelf echt de spreekwoordelijke schop onder mijn kont geven om toch minimaal 25 pagina’s te lezen. Ik denk dat wanneer je van dark fantasy houdt, je dit boek makkelijker leest. En toch voel ik ergens wel de behoefte om ook Bram Stoker’s Dracula te gaan lezen, ik ben namelijk evengoed wel benieuwd naar dát verhaal!


Titel: Dracul

Auteur: Dacre Stoker en J.D Barker

Uitgever: Boekerij

Jaar van verschijnen: 2023

Genre: Literatuur, roman, thriller, spanning, horror

Aantal pagina’s: 392

ISBN: 9789022599303


door Sonja 24 maart 2025
Er zit een monster onder mijn bed. Je denkt zeker dat ik niet helemaal lekker in mijn bovenkamer ben he? Dat ik een snuifie teveel gehad heb, of een stuk in mijn kraag. Maar ik ben zo nuchter als een babybadje en mijn psycholoog heeft me laten gaan. Ik ben bij mijn volle verstand. Er. Zit. Een. Monster. Onder. Mijn. Bed. Ik zeg het je.
door Sonja 12 maart 2025
Dagelijks schrijven, het valt niet altijd mee. Ik probeer het wel maar ik heb niet altijd inspiratie. Maar daar heb ik een oplossing voor, namelijk schrijf prompts. Een zeer beknopte opdracht waar ik dan mee aan de slag mag. Vandaag was de opdracht om een afbeelding te beschrijven aan de hand van mijn zintuigen. Loop je met me mee?
door Sonja 1 maart 2025
Op een doodgewone vrijdagmiddag tegen etenstijd komt er bij Ada een herinnering op die aan de ene kant mooi is, maar aan de andere kant ook heel naar. In een oogwenk zie ik Ada veranderen in een jong meisje dat tijdens de tweede wereldoorlog zoveel leed heeft moeten doorstaan, om haar na ons gesprek weer terug te zien komen in het hier en nu, met een glimlach op haar gezicht.
door Sonja 19 februari 2025
Zorgen voor iemand die komt te overlijden terwijl je eigen moeder net twee maanden geleden overleden is, het is geen gemakkelijke opgave. Ik had flashbacks naar de laatste momenten van mijn moedertje en moest steeds denken aan de slechte zorg die zij heeft gekregen. Toch lukte het me om die nare ervaring om te zetten in iets positiefs, mam zou trots op me zijn.
door Sonja 12 februari 2025
Lientje leerde Lotje lopen langs de Lange Lindenlaan. Maar toen Lotje niet wou lopen liet Lientje Lotje staan. Naar het waarom konden we lange tijd alleen maar raden. Ik zocht Lientje en Lotje op en bezocht samen met deze twee jonge dames de Lange Lindenlaan die zij eens samen op en neer liepen en kwam achter de reden waarom Lotje niet wilde lopen.
A woman in a white dress is standing in a hallway.
door Sonja 1 februari 2025
Saskia en Serge zongen al eens dat het de kleine dingen zijn die het doen. En ze hebben groot gelijk. Tijdens mijn laatste avonddienst beleefde ik weer een paar hartverwarmende momenten die ik graag met jullie deel. Kleine dingetjes die aan je voorbij gaan als je er niet bij stil staat dat kleine dingen soms heel veel kunnen betekenen.
Een lachende vrouw met bril houdt een karamel zeezout chocoladetaart vast
door Sonja 28 januari 2025
Ik maakte deze taart al eens eerder, maar zoals met zoveel recepten verdween deze ook steeds meer naar onder op de stapel. Mijn meiden zijn gek op taart, en deze week was er een goede gelegenheid om deze overheerlijke karamel zeezout chocoladetaart voor ze te maken. Ik paste het recept iets aan, en nu is hij nóg lekkerder!
door Sonja 22 januari 2025
Wanneer Ada voor de tweede avond op rij begint te mopperen en op die een negatieven sfeer in de huiskamer schept, besluit ik dat negeren in dit geval niet de oplossing is. Dit was mopperen waar meer achter zat en dus had ik aandacht voor een dame bij wie even niks goed, en alles stom was.
door Sonja 18 januari 2025
Nee, rouw is niet raar. Rouwen ook niet. Rouw is wel een raar íets, vind ik. Mijn rouw begon niet pas toen mijn moeder er niet meer was, mijn rouw begon als anticiperende rouw en werd rouw toen mijn moeder er niet meer was. Ik had geen flauw idee hoeveel soorten pijn en verdriet er bij rouw komen kijken. Het is niet simpelweg verdrietig zijn, het is veel meer dan dat.
door Sonja 9 januari 2025
Nog niet eerder schreef ik iets dat zo persoonlijk was als dit verhaal. Warme en persoonsgerichte zorg is niet altijd vanzelfsprekend, zelfs niet wanneer iemand stervende is. Terwijl mijn moeder aan het sterven was moest ik de moeilijke beslissing nemen om uit mijn rol van dochter, en in de rol van verzorgende te stappen om dan zelf maar die warme zorg te bieden.
door Sonja 6 november 2024
Waar ik al bang voor was werd vanmorgen werkelijkheid, Amerika heeft wederom gekozen voor iemand die met mooie praatjes weer genoeg Amerikanen wijs heeft weten te maken dat hij echt het beste voor heeft met zijn land, en zelfs met de wereld. Onze wereld is weer een stukje onveiliger geworden.
door Sonja 5 november 2024
Wanneer Diamante van Zucchero door de boxen klinkt, zie ik het gebeuren. Tranen wellen op in haar ogen en wanneer ik vraag waarom ze huilt sluit ze haar ogen waardoor opgewelde tranen gedwongen worden om de ruimte op te zoeken en over Gea’s wangen naar beneden rollen. “Mijn vader en moeder” komt er voorzichtig uit. “Waar zijn mijn vader en moeder? Ik zie ze nooit meer.”
Show More
Share by: